Εθισμός στο internet ή κοινωνική εξέλιξη;

Είμαι σίγουρος ότι αυτή η σκέψη έχει περάσει από το μυαλό σου πιο πριν, «Είμαι εθισμένος στο internet«. Σταμάτα! Είσαι τόσο εθισμένος στο internet, όσο εθισμένος είναι κάποιος χρήστης ηρωίνης στην σύριγγα! Το internet είναι το εργαλείο, όχι το ναρκωτικό. Είναι η λεωφόρος των πληροφοριών για τα ενδιαφέροντα μας, τις επιθυμίες μας, τις ελπίδες μας και τα όνειρα μας. Το internet μας δίνει ευχαρίστηση, ταΐζει  την φαντασία μας, ενισχύει τις γνώσεις μας και μας συνδέει με ανθρώπους από όλο τον κόσμο που έχουν τα ίδια κοινά με εμάς, με τους οποίους δεν θα μπορούσαμε να συνδεθούμε διαφορετικά.

Η εξέλιξη της κοινωνικοποίησης.

Ο Robert W. Sussman, καθηγητής της ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο Τεχνών και Επιστημών της Ουάσιγκτον, αναφέρει ότι τα ζώα και οι άνθρωποι επωφελούνται από την κοινωνικότητα και πιστεύει ότι υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία για να ενισχύσουν τη θέση του. Σύμφωνα με τον Δρ. Sussman, υπάρχουν δυο περιοχές των πρωτευόντων και του ανθρώπινου εγκεφάλου που διεγείρονται όταν συνεργάζονται (συναναστρέφονται) με κάποιον άλλο.  Ο Δρ. Sussman πιστεύει ότι έχουμε εξελιχθεί για να κερδίζουμε την ευχαρίστηση της κοινωνικοποίησης μέσω της απελευθέρωσης ορμονών, όπως η σεροτονίνη και η οξυτοκίνη, που διαδραματίζουν μεγάλο ρόλο στην κοινωνική αναγνώριση και την εμπιστοσύνη.

Πρέπει να σταματήσουμε και να κάνουμε ένα σημαντικό ερώτημα: Γινόμαστε λιγότερο κοινωνικοί ή γινόμαστε περισσότερο κοινωνικοί; Νομίζω ότι οι περισσότεροι από εμάς μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι όλοι συνδεόμαστε όλο και πιο προκλητικά με τις νέες τεχνολογίες, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται νέοι τρόποι αλληλεπίδρασης των ανθρώπων. Μπορεί η επέκταση των συνδέσεων μεταξύ των ανθρώπων να εμφανιστεί με την μείωση της κοινωνικοποίησης.

Πολλοί θα συμφωνήσουν ότι η ανάπτυξη της τεχνολογίας κατά τις τελευταίες δεκαετίες μας έχει οδηγήσει στο να είμαστε λιγότερο κοινωνικοί. Στέλνουμε μηνύματα αντί να μιλάμε, κάνουμε βιντεοκλήσεις αντί να συναντιόμαστε από κοντά και η κοινωνικοποίηση μας γίνεται μέσα από κοινωνικά δίκτυα αντί για την τοπική καφετέρια με τους αληθινούς μας φίλους. Αλλά η κοινωνικοποίηση δεν χρειάζεται να συμβεί σε καταστάσεις πρόσωπο με πρόσωπο, άτομο με άτομο, φωνή με φωνή για να συνεχίσουμε να είμαστε κοινωνικοί. Έχει απλά γίνει πιο βολικό από την αύξηση όλων των θαυμάσιων τεχνολογικών gadgets και των ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης που μας φέρνουν κοντά.

Οι άνθρωποι δεν υποχωρούμε μακριά από την φύση του να είμαστε κοινωνικά πλάσματα, κινούμαστε προς τα εμπρός  εξελισσόμενοι σε κάτι πολύ μεγαλύτερο και πολύπλοκο, ένα μέρος που αισθανόμαστε πιο κοινωνικά συνδεδεμένοι ακριβώς μπροστά στην άνεση του σπιτιού μας, του γραφείου μας, της βιβλιοθήκης και του κινητού μας. Ο ίδιος ο κόσμος εξελίχθηκε μέσα από την διαδικασία του να κάνει τα πράγματα πιο εύκολα και πιο αποτελεσματικά. Είναι η φύση που βρίσκει το δρόμο της.

Χθες, συνάντησα στο ασανσέρ κάποιον που ήταν τόσο καθηλωμένος στο κινητό του, όσο ήμουν και εγώ. Με κοίταξε και μου είπε, «Τι θα κάναμε χωρίς τα κινητά μας;«. Το σκέφτηκα για ένα δευτερόλεπτο, «Δεν έχω ιδέα«. Αλλά αργότερα σκέφτηκα ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε την ίδια ερώτηση για οτιδήποτε έχει γίνει απαραίτητο στις ζωές μας. Τι θα κάναμε αν τα αυτοκίνητα μας, τα κλιματιστικά, τα ψυγεία ή οι τουαλέτες δεν υπήρχαν; Η μόνη διαφορά τώρα είναι ότι προερχόμαστε από μια γενιά που δεν είχαμε πάντα κινητά τηλέφωνα ή internet. Μπορούμε να κοιτάξουμε πίσω στον χρόνο τα πράγματα που κάναμε με λιγότερο βολικούς και αποτελεσματικούς τρόπους, αλλά τότε ήταν ο πιο βολικός και αποτελεσματικός τρόπος για να κάνουμε πράγματα. Το να απομακρύνουμε τα κινητά μας και την πρόσβαση στο internet, είναι το ίδιο με το να απομακρύνουμε τον λαμπτήρα δυο δεκαετίες μετά την εφεύρεση του από τον Edison.

Η αλλαγή δεν θεωρείται πάντα ως ένα καλό πράγμα. Η αλλαγή είναι συχνά τρομαχτική όταν κανείς δεν γνωρίζει την κατεύθυνση της και το κάθε βήμα γίνεται στα τυφλά. Αλλά το να καταδικάζουμε μια κατεύθυνση που γίνεται φυσικά, είναι το ίδιο με το να καταδικάζουμε την εξέλιξη της ανθρωπότητας.

Είμαστε εθισμένοι στο internet ή μήπως κάτι άλλο – γενετικά καλωδιωμένοι με ορμόνες απελευθέρωσης ευχαρίστησης που μας ωθούν να εφεύρουμε τρόπους με τους οποίους μπορούμε να συνδεθούμε κοινωνικά με όσο το δυνατόν πιο βολικό και αποτελεσματικό τρόπο; Μου φαίνεται ότι είμαστε στη μέση μιας κοινωνικής παραδειγματικής αλλαγής και όχι μιας επιδημίας εθισμού στο internet.

Check Also

Ποιες ξένες γλώσσες μιλούν σε άλλες χώρες;

«Η γλώσσα είναι πολλές φορές ένα αναπόδραστο κατάλοιπο από της αποικιοκρατίας και της αυτοκρατορίας. Η ...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *