ENFRAME | PHOTOGRAPHY

Tα συνηθισµένα λάθη σε μια φωτογράφηση

Φωτογράφοι είµαστε, λάθη κάνουµε. Ιδιαίτερα στα πρώτα µας βήµατα. Άλλοτε χαζά, άλλοτε σοβαρά. Συχνά χωρίς να το πολυσκεφθούµε. Το σφάλλειν ανθρώπινον, το φωτογραφίζειν όµως θείον. Προκειµένου να πετυχαίνουµε λοιπόν τις “θεϊκές” εικόνες που φιλοδοξούµε, ας έχουµε στο µυαλό µας ποιά είναι τα πιο κοινότυπα λάθη, που κατά κόρον παρατηρούνται στη καθηµερινή φωτογραφική πρακτική. Αναγνωρίζοντας στα επόμενα παραδείγµατα, είναι αρκετά εύκολο να διορθώσουµε τα στοιχειώδη λάθη και να επανέλθουµε πιο σωστοί και πιο δηµιουργικοί.

Υπερβολικά Megapixel

Πήρα µια ρεφλέξ µε 24Megapixel. Τα χρειάζομαι πραγµατικά;
Φέτος έχουµε διαθέσιµες ρεφλέξ µε 36Μegapixel και compact µε 18 Megapixel. Χρειαζόµαστε πραγµατικά αυτό τον “πλούτο”; Ή µήπως η τεχνολογία κάπου έχασε τη µπάλα; Βεβαίως πρέπει να σηµειώσουµε σε παρένθεση ότι η ανάλυση δεν αποτελεί το µόνο κριτήριο πραγµατικής ποιότητας σε µια λήψη αφού παίζουν κρίσιµο ρόλο και άλλοι παράγοντες (ποιότητα οπτικών, µέγεθος pixel, A/D µετατροπέας και γενικότερα τα ηλεκτρονικά, το firmware µηχανής κλπ.) Είναι λοιπόν σωστό να κυνηγάµε τα megapixel ή µπορούµε να αρκεστούμε στα λιγότερα;  Η ανάλυση έχει σχέση µε το µέγεθος της απεικόνισης και τη διακριτική ικανότητα του ανθρώπινου µατιού. Λίγα χρόνια πριν αρκούµασταν σε οθόνες υπολογιστών µε ανάλυση 1024x768pixel (XGA) δηλ.0,7Megapixel. Σήµερα, ο φωτογράφος θέλει να βλέπει και να επεξεργάζεται τις λήψεις του σε µόνιτορ µε High Definition αναλογίες πλευρών και ανάλυση τουλάχιστον 1920×1080 ή 1920x1200pixel. Αυτές αντιστοιχούν σε 2Megapixel και πάνω. Οι απαιτήσεις ανεβαίνουν όταν αγγίξουµε τον τοµέα της εκτύπωσης. Με δεδοµένο ότι στο φύλλο του φωτογραφικού χαρτιού πρέπει να χωρέσουν αρκετές κουκκίδες για να έχουµε την ψευδαίσθηση του συνεχούς τόνου και της ικανοποιητικής ευκρίνειας, οι περισσότεροι δέχονται (συµβατικά) την ανάλυση των 300dpi. δηλ. 300 κουκκίδες ανά ίντσα (2,54εκ.) γραµµικά. Πηγαίνοντας στο µενού Image size του Photoshop µπορούµε να πάρουµε µια αίσθηση τι σηµαίνουν όλα αυτά και ας µην έχουµε ιδέα από µαθηµατικά. Για παράδειγμά µια φωτογραφία για να τυπωθεί σε 30x45cm στα 300dpi χρειάζεται 18Megapixel και στα 60x40cm 32Megapixel. Aπό την άλλη µεριά µια µικρή υποχώρηση στην ανάλυση που δεν έχει και ιδιαίτερη επίδραση στην ποιότητα εικόνας, αυξάνει πολύ τις ωφέλιµες διαστάσεις εκτύπωσης. Παράδειγμά: µειώνοντας την ανάλυση στα 200dpi η διάσταση 30x45cm αρκείται στα 8 ΜP.
Ηθικό δίδαγμα. Πριν αποφασίσουµε να αγοράσουµε φωτογραφική µηχανή χρήσιµο είναι να έχουµε προσδιορίσει πόσα Megapixel χρειαζόµαστε πραγµατικά. Ειδικά αν οι εκτυπώσεις µας πρόκειται να περιοριστούν στα απολύτως απαραίτητα δηλ. ως το συνηθισµένο Α4 τότε τα megapixel δεν αποτελούν προτεραιότητα.
Tips

  • Πολλά megapixel = µεγάλο µέγεθος αρχείων και άρα περισσότερος χώρος στην κάρτα µνήµης και τον σκληρό δίσκο του υπολογιστή.
  • Τα µεγάλα αρχεία εικόνας σηµαίνουν πιο αργή επεξεργασία στο PC.

Πάντα κεντραρισµένο θέµα;

2

Αν τοποθετείτε το κυρίως  αντικείµενο σταθερά στο κέντρο, µην αγνοείτε το νόµο των τρίτων…
Τελείως αυθόρµητα και χωρίς περίσκεψη αρκετοί πρωτόπειροι φωτογράφοι τείνουν να κεντράρουν το βασικό τους αντικείµενο. Το στήνουν δηλ. µόνιµα στο κέντρο του καρέ. Βέβαια, όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν ακούσει ποτέ για το κανόνα των τρίτων και τη χρυσή τοµή. Δηλ. για τους βασικούς κανόνες αισθητικής που πρέπει να τηρούνται στην αρχιτεκτονική του καδραρίσµατος. Μια προσεκτική µατιά όµως αποκαλύπτει ότι η επίµονη όσο και άτεχνη τοποθέτηση στο κέντρο δείχνει αδυναµία, αδιαφορία και έλλειψη γνώσεων. Αντίθετα αν το κυρίως αντικείµενο π.χ. ανθρώπινη φιγούρα, δένδρο, κτήριο πάρει θέση εκτός κέντρου, στο δεξιό ή αριστερό τρίτο (κάθετα) ή στο πάνω ή κάτω τρίτο (οριζόντια) τότε η εικόνα αποκτά προσωπικότητα. Το βάρος σε ορισµένο άξονα προσελκύει πολύ πιο αποτελεσµατικά το ενδιαφέρον του παρατηρητή. Σε ένα ολόσωµο πορτραίτο πχ. η έκκεντρη τοποθέτηση δεξιά ή αριστερά συνήθως αντισταθµίζεται από την ύπαρξη ενός άλλου αντικειµένου που ισορροπεί τη σύνθεση. Το ίδιο ισχύει και για τα οριζόντια κάδρα.

Κεκλιµένοι ορίζοντες

3

Προσοχή στην ευθυγράµµιση
Συµβαίνει συχνά στα τοπία. Αποτελεί ίσως το πιο συνηθισµένο λάθος και παρατηρείται σε διάφορους βαθµούς. Από ανεπαίσθητη κλίση στο βάθος (πίσω πλάνο) ως γερµένους ορίζοντες που …µπατάρουν. Κατά διαστήµατα το έχουν πάθει και οι πιο προσεκτικοί φωτογράφοι. Μια στιγμή να µην συγκεντρωθεί κανείς, να µην δώσει σηµασία στο σύνολο της φωτογραφίας και την έπαθε. Δηλ. είναι εύκολο κανείς να δώσει όλη τη βαρύτητα στο κυρίως θέµα και στα άλλα στοιχεία του κάδρου, παραβλέποντας τον ορίζοντα. Κι όµως εκεί πέφτει το βλέµµα.
Τι κάνουµε λοιπόν; Πάντα προσέχουµε αν ο ορίζοντας είναι απόλυτα ευθυγραµµισµένος χωρίς κλίσεις δεξιά αριστερά.
Επειδή όµως το µάτι µας τη στιγμή της λήψης µπορεί να µην το αντιληφθεί, υπάρχουν διάφορα βοηθήµατα.
• Είναι αρκετά πιθανόν η ψηφιακή µηχανή µας να έχει δυνατότητα προβολής πλέγµατος (gridline). Ευθυγραµµίζοντας τον ορίζοντα µε µία από τις οριζόντιες γραµµώσεις, εξασφαλίζουµε την απόλυτα σωστή τοποθέτηση.
• Στο τοπίο, συνήθως η µηχανή τοποθετείται πάνω σε τρίποδο το οποίο πιθανότατα έχει και αλφάδι.
• Το πρόβληµα µπορεί να αντιµετωπιστεί στο στάδιο της επεξεργασίας, περιστρέφοντας και κροπάροντας.

Tips

  • Πριν πατήσουµε το κουµπί για λήψη, δοκιµάζουµε να τοποθετήσουµε το κυρίως αντικείµενο και σε διαφορετικές θέσεις.
  • Κεντραρισµένο θέµα = αµηχανία και έλλειψη πείρας
  • Το απλούστερο και συνάµα  αποτελεσµατικό βοήθηµα είναι το gridline
  • Δουλεύοντας µε τρίποδο ρίχνετε µια µατιά και στο αλφάδι

Μακρινές λήψεις

4

Πλησιάστε το θέµα. Θα βγάλετε καλύτερες φωτογραφίες

Οι πρωτόπειροι τείνουν να φωτογραφίζουν από την ίδια -σχετικά µακρινή- απόσταση γιατί αισθάνονται αµηχανία να πλησιάσουν ή γιατί κανείς
δεν… τους το έχει συµβουλέψει σχετικά για το σωστό. Έστω λοιπόν ότι φωτογραφίζουµε µια οµάδα ανθρώπων, π.χ. τους φίλους µας σε µια αναµνηστική πόζα. Αν δεν πλησιάσουµε αρκετά θα έχουµε µια µακρινή σύνθεση όπου οι άνθρωποι δεν θα έχουν την έµφαση που θέλουµε: θα απεικονίζονται µικροί και όχι ιδιαίτερα ενδιαφέροντες. Το σχετικό µέγεθος σε αναφορά µε τα υπόλοιπα στοιχεία της σύνθεσης υποδηλώνει πόσο σηµαντικό είναι κάποιο στοιχείο που περιλαµβάνεται στο κάδρο. Γι αυτό ένα από τα βασικά µυστικά της φωτογραφικής επιτυχίας είναι να πλησιάζουµε. Να προσεγγίζουµε όσο περισσότερο µπορούµε το κεντρικό µας αντικείµενο χωρίς επιφυλάξεις. Να γεµίζουµε το κάδρο, να δίνουµε βάρος στο θέµα µας.
Ένας πολύ ωραίος τρόπος για να κατανοήσουµε τη σηµασία όσων προαναφέραµε είναι να πειραµατιστούµε µε ένα ευρυγώνιο φακό 28mm ή 24mm. Αρχικά φωτογραφίζουµε από τη στάνταρ απόσταση και µετά αρχίζουµε να πλησιάζουµε κάνοντας παραλλαγές στο ίδιο θέµα αφού έχουµε βρει ένα αντικείµενο προσοχής π.χ. ένα λουλούδι. Όσο µεγαλύτερο φαίνεται µε την σταδιακή προσέγγιση τόσο αλλάζει η αίσθηση της σύνθεσης και γίνεται πιο αξιοπρόσεκτη. Αντίθετα τα µακρινά πλάνα µε ένα σωρό αντικείµενα που κανείς δεν ξέρει σε ποιό από αυτά να δώσει σηµασία, µπερδεύουν τον παρατηρητή και τον κάνουν να προσπερνάει την εικόνα. Εκτός από τους ευρυγώνιους, τα ίδια ακριβώς ισχύουν και για τους στάνταρ και τηλεφακούς: πρέπει να είναι ευδιάκριτο ένα βασικό αντικείµενο προσοχής που να κεντρίζει το ενδιαφέρον και να το προσεγγίζουµε µε ισορροπία.

Tips

  • Δεν φοβόµαστε να πλησιάσουµε το θέµα µας
  • Tα µακρινά πλάνα είναι συνήθως αδιάφορα
  • Εκτός από την απόσταση φακού/θέµατος πειραµατιζόµαστε µε διάφορες οπτικές γωνίες κλπ.

Λάθος εστίαση

Kαδράρουµε, κλειδώνουµε το AF, τραβάµε, τελειώσαµε!
O φωτογράφος πρέπει να αισθάνεται και να δρα σαν πιλότος µαχητικού αεροπλάνου. Να µην πυροβολεί …όπου νάναι αλλά να συµπεριφέρεται συνειδητά. Όπως ο πιλότος αναζητεί το στόχο, τον κλειδώνει στο σκόπευτρο και εξαπολύει τα πυρά του, κάτι παρόµοιο πρέπει να κάνει και ο φωτογράφος. Πρώτα αποφασίzει για τα στοιχεία της σύνθεσης και µετά “κλειδώνει” στο κεντρικό τετραγωνάκι του Autofocus το αντικείµενο αναφοράς που φωτογραφίζει π.χ. πρόσωπο και συνθέτει ξανά ως προς το δεξιά/αριστερά ή πάνω/κάτω (Focus lock). Εναλλακτικά, µπορεί να εγκαταλείψει τον έλεγχο στο τελείως αυτόµατο σύστηµα εστίασης µε τα πολλαπλά τετραγωνάκια αλλά τότε δεν έχει τον έλεγχο αφού ο υπολογιστής αποφασίζει ποιο είναι το βασικό αντικείµενο. Αν λοιπόν αφήσουµε τα πράγµατα στην τύχη τους ίσως το AF δεν προτιµήσει το συγκεκριµένο αντικείµενο που εµείς έχουµε κατά νου (µερικά συστήµατα είναι ρυθµισµένα για να εστιάζουν στο πιο κοντινό αντικείµενο).

Tips
•    Προτιµάµε το κεντρικό σηµείο εστίασης
•    Μαθαίνουµε καλά το focus lock (είναι απλούστατο)
•   Αν τα πράγµατα δυσκολεύουν υπάρχει και η χειροκίνητη εστίαση (ειδικά αν έχουµε ρεφλέξ ή CSC)

Σηµεία ΑF

Oι σύγχρονες DSLR προσφέρουν τροµερή ευελιξία και ανάµεσα στα χαρακτηριστικά πολλαπλά σηµεία εστίασης. Μπορούµε να τα έχουµε όλα ενεργοποιηµένα, µερικά ή µόνον το κεντρικό. Ας έχουµε υπόψη όµως ότι το ανθρώπινο µάτι είναι πιο έξυπνο από τη µηχανή και δεύτερον ότι µε όλα τα AF points ΟΝ, παρατηρείται µια έστω ελάχιστη υστέρηση..

Θολές εικόνες

Κουνηµένα καρέ, αργές ταχύτητες κλείστρου & άλλοι ένοχοι

Πολλές φωτογραφίες πάνε χαµένες γιατί είναι θολές και κουνηµένες. Μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις το αντιλαµβανόµαστε εκ των υστέρων, όταν είναι αργά να επανορθώσουµε επαναλαµβάνοντας τη λήψη. Για να αποφεύγουµε παρόµοια λάθη πρέπει να είµαστε σε θέση να κατανοήσουµε τις αιτίες. Οι θολές φωτογραφίες µπορεί να οφείλονται:

Ι. Σε αργή ταχύτητα λήψης (χωρίς τρίποδο ή άλλο σύστηµα σταθεροποίησης)=όλο το καρέ θολό (Φωτ.2)

ΙΙ. Σε γρήγορα κινούµενο αντικείµενο= θολό το κινούµενο µέρος, κανονικά το υπόλοιπο (Φωτ.1)

ΙΙΙ. Αέρα που φυσάει και συµπαρασύρει δένδρα, φυλλωσιές κλπ. = θολές οι φυλλωσιές

ΙV. Σε κραδασµό στην επιφάνεια που εδράζεται ο φωτογράφος π.χ. πάνω σε βάρκα που ταλαντεύεται

V. Σε χρήση φακού µε µεγάλη εστιακή απόσταση = όσο πιο µεγάλος σε mm είναι ο τηλεφακός τόσο πιο γρήγορη ταχύτητα κλείστρου πρέπει να χρησιµοποιήσουµε για να παγώσουµε το θέµα

VI. Σε ελλιπή σταθερότητα του χεριού του χρήστη = αρκετοί φωτογράφοι δεν “αυτοσυγκεντρώνονται” και δεν κρατούν όσο σταθερά χρειάζεται τη µηχανή ή την αφήνουν γρήγορα.

Tips

  • Αν είναι δύσκολο να επαναληφθεί κάποια φωτογραφία, οπωσδήποτε επιβεβαιώνουµε ότι δεν είναι κουνηµένη κοιτάζοντας σε µεγάλη οθόνη υπολογιστή. Η µικρή οθόνη της φωτ. µηχανής λέει την αλήθεια για το θέµα και το χρώµα – για την ευκρίνεια πρέπει να τη δούµε στο 10x τουλάχιστον.

Low ISO/High ISO

Να ευαισθητοποιηθούµε στη ρύθµιση της ευαισθησίας…
Η έννοια της ευαισθησίας στην ψηφιακή φωτογραφία είναι µάλλον φευγαλέα και αφηρηµένη. Παλιότερα στην αναλογική εποχή αγοράζαµε φιλµ 100άρια, 400άρια κλπ. και συζητούσαµε για κόκκο κλπ. Οι σύγχρονοι φωτογράφοι, απαλλαγµένοι από τέτοιες έγνοιες, δεν δίνουν πολλή σηµασία αφού κατά κανόνα η µηχανή τους δουλεύει στο αυτόµατο. Και όµως, η παράµετρος “ευαισθησία” πρέπει να µας απασχολήσει: Ειδικά όταν φωτογραφίζουµε µε χαµηλό φωτισµό, τότε η συµπεριφορά του εξοπλισµού µας ως προς την ευαισθησία µπορεί να έχει πολλές διαφοροποιήσεις.
Πώς αντιλαµβανόµαστε την επίδραση της ευαισθησίας στην ψηφιακή εικόνα; Μόνον µε τον ψηφιακό θόρυβο που έχει συνιστώσες χρώµατος και φωτεινότητας (chrominace/luminance). Σε πολύ απλοποιηµένη γλώσσα ο ψηφιακός θόρυβος γίνεται αντιληπτός µε τη µορφή χρωµατικών κουκκίδων που δεν έχουν σχέση µε την πραγµατική πληροφορία. Μοιάζει δηλ. µε τον κόκκο των γρήγορων φωτογραφικών φιλµ. Θόρυβο παρατηρούµε όσο αυξάνεται η ευαισθησία (τα γνωστά ISO) ή µειώνεται ο περιβαλλοντικός φωτισµός ή και συνδυασµός των δύο. Όταν αφήσουµε τη µηχανή στο Auto ανεβάζει µόνη της ευαισθησία αν χρειαστεί (λιγότερο φως ή ανάγκη για πιο γρήγορες ταχύτητες κλείστρου) αλλά αυτό δεν ελέγχεται από το χρήστη. Στην πράξη το Auto ΙSO δεν τα πηγαίνει και τόσο άσχηµα στις περισσότερες περιπτώσεις. Εκεί που υπάρχει πρόβληµα είναι όταν ο χρήστης από άγνοια ή αφηρηµάδα αφήνει µια συγκεκριµένη τιµή ευαισθησίας, απρόσφορη για τις συνθήκες λήψεων π.χ. ξεχνάει τα ΙSO στα 1600.

Τί πρέπει να ξέρουµε

  • Ο ψηφιακός θόρυβος είναι χειρότερος στις compact γιατί έχουν µικρότερους αισθητήρες µε µικρά εικονοστοιχεία (pixel).
  • O θόρυβος γίνεται πιο εµφανής όσο ανεβαίνουµε την κλίµακα ευαισθησίας.
  • Το πρόβληµα παρουσιάζεται σε χαµηλό φωτισµό.
  • Η καλύτερη απόδοση σε ευκρίνεια και χρώµα είναι µε τη χαµηλότερη τιµή ευαισθησίας (συνήθως ISO 80-200). Όταν ανεβάζουµε τιµή ευαισθησίας ουσιαστικά ενισχύουµε το σήµα.

Τι πρέπει να κάνουµε

  • Δεν αφήνουµε τη ρύθµιση στο Auto ISO χωρίς λόγο.
  • Στην χειροκίνητη ρύθµιση επιλέγουµε την χαµηλότερη ευαισθησία που µας επιτρέπει να κάνουµε δουλειά.
  • Κάνουµε µια σειρά δοκιµαστικών λήψεων µε µέτριο και χαµηλό φως.
  • Αυξάνουµε διαδοχικά την ευαισθησία µέχρι το σηµείο που ο θόρυβος είναι εµφανής και ενοχλητικός. Φροντίζουµε να µην ξεπερνάµε αυτό το όριο.
  • Ορισµένα µοντέλα διαθέτουν περιοχές αυτόµατης ρύθµισης π.χ. 100-400, 100-800 (ISO Auto Range) µια λειτουργία που προσφέρει κάποιου βαθµού έλεγχο.

Tips

  • Προτιµήστε compact µε µεγαλύτερους αισθητήρες και/ή µικρότερες αναλύσεις
  • Οι αισθητήρες BSI CMOS έχουν καλύτερη συµπεριφορά στο θόρυβο
  • Δεν φωτογραφίζουµε µε υψηλή ευαισθησία αν δεν υπάρχει λόγος
  • Προτιµάµε manual ρυθµίσεις ευαισθησίας

 

 

Red eye

8

Αχ αυτά τα διαβολικά κόκκινα µάτια!
Έχει συµβεί και στους καλύτερους φωτογράφους. Αγγελικά µωρά µε µάτια εωσφόρου, πεθερές που βγαίνουν σατανικές, παιδάκια µε κόκκινα µάτια των οποίων οι γονείς βλέπουν τις φωτογραφίες και αγανακτούν… Δε φταίει ο φωτογράφος. Υπαίτια είναι η ανάκλαση της ισχυρής λάµψης της δέσµης του φλας στα αιµοφόρα αγγεία του αµφιβληστροειδούς. Σε αυτό το φαινόµενο πιο ευπρόσβλητα είναι τα παιδιά και τα άτοµα µε ανοικτόχρωµη επιδερµίδα. Ο κίνδυνος του Red eye αυξάνεται όταν το φλας είναι πολύ κοντά στον άξονα του φακού όπως συµβαίνει κατά κόρον στις compact φωτ. µηχανές και στα µικρά φλασάκια του ενσωµατώνονται στο πεντάπρισµα των DSLR. Aντίθετα οι πιθανότητες είναι αµελητέες όταν η µονάδα φλας τοποθετηθεί στο hot shoe της φωτ. µηχανής, αφού αποµακρύνεται ο άξονας του φακού από την πηγή της λάµψης. Ευτυχώς στην ψηφιακή εποχή στις µηχανές προβλέπεται λειτουργία Red Εye Removal µε αυτόµατη διόρθωση (επεξεργασία) από το firmware. Άλλες µηχανές, πριν την κανονική λήψη στέλνουν µερικές προκαταρκτικές µικρές φλασιές που έχουν σκοπό να συσταλεί  η κόρη του µατιού (είναι πιο ευαίσθητη όταν είναι διεσταλµένη). Σε κάθε περίπτωση, υπάρχουν ένα σωρό free προγράµµατα µε δυνατότητα χειροκίνητης ή τελείως αυτόµατης αποµάκρυνσης των κόκκινων µατιών.

Flash fill in

H συµπληρωµατική φλασιά, fill in είναι µια λειτουργία που στην προ digital εποχή σήµαινε περίπλοκους υπολογισµούς. Τώρα υπολογιστής είναι η ψηφιακή µηχανή µας και τα κάνει όλα σωστά. Μέχρι να εξισορροπεί αυτόµατα το φλας µε το περιβαλλοντικό φωτισµό, κάνοντας ενδιαφέρουσες και πετυχηµένες πόζες που αλλιώς χάνονται στις σκοτεινές σκιές (βλ. παράδειγµα αριστερά).
Το µόνο που έχετε να κάνετε είναι να ενεργοποιήσετε το flash fill in και η µηχανή θα αναλάβει τα υπόλοιπα….

Τα βασικά -ψηφιακά- λάθη στην φωτογραφία

Η ψηφιακή τεχνολογία µας βοήθησε µεν αλλά πρόσθεσε και τους δικούς της …πονοκεφάλους δηλ. προβλήµατα που δεν υπήρχαν στο παρελθόν και έχουν να κάνουν µε την ψηφιακή διάσταση της φωτογραφίας.

Έλλειψη αντιγράφων εφεδρείας (backup)

9

Δεν υπάρχει µεγαλύτερη και πιο εγκληµατική παράλειψη από την αδιαφορία του φωτογράφου να κάνει αντίγραφα του υλικού του µε οποιονδήποτε τρόπο. Είτε µε απλό copy paste των αρχείων από την κάρτα µνήµης σε κάποιο σκληρό δίσκο είτε (καλύτερα) µε πιο οργανωµένο τρόπο δηλ. µε ειδικό πρόγραµµα browser/backup από τα πάµπολλα που κυκλοφορούν για τις διάφορες πλατφόρµες υπολογιστών όπως IrFanView, Fastone,KuViewer, ACDsee,Picasa κλπ.
Λύση: Επειδή µάλιστα οι σκληροί δίσκοι αργά ή γρήγορα “κτυπάνε” είναι φρόνιµο να διασφαλίσουµε το πολύτιµο φωτογραφικό µας υλικό έχοντας ένα δεύτερο αντίγραφο ασφαλείας π.χ. σε εγγράψιµα DVD ή στο “σύννεφο” όπου πλέον προσφέρονται αρκετές δωρεάν ή επί πληρωµή υπηρεσίες αποθήκευσης.

Αποστολή µεγάλου µεγέθους αρχείων εικόνας µε email

Πολλοί χρήστες συνηθίζουν να µοιράζονται το φωτογραφικό τους υλικό µε την οικογένεια και τους φίλους. Όµως σήµερα οι αναλύσεις των φωτογραφικών µηχανών είναι αρκετά µεγάλες.Αντίστοιχα µεγάλα είναι τα ψηφιακά αρχεία για κάθε καρέ. Για παράδειγµα ένα καρέ  12Megapixel σε JPEG γίνεται 5 Megabytes. Οπότε είναι πολύ εύκολο να “µπλοκάρουµε” το mailbox του παραλήπτη στέλνοντας πολλές εικόνες. Επίσης πολλοί mail server θέτουν περιορισµούς στο µέγεθος των συνηµµένων αρχείων στα email.
Λύση: α. Στέλνουµε τις φωτογραφίες σε µικρότερο µέγεθος κάνοντας Image Size β. Χρησιµοποιούµε µια από τις ειδικές υπηρεσίες αποστολής όπως YouSendIt, WeΤransfer, Dropbox κλπ.

Αποτύπωση ηµεροµηνίας

Μερικές ψηφιακές µηχανές έχουν στη στάνταρ ρύθµιση την ενσωµάτωση της ηµεροµηνίας σε κάθε λήψη. Το χαρακτηριστικό αυτό έχει κληρονοµηθεί από την αναλογική εποχή οπότε είχε αρκετό νόηµα. Σήµερα όµως υπάρχουν τα Metadata ενσωµατωµένα στο Εxif header κάθε αρχείου JPEG που περιέχουν πάρα πολλές πληροφορίες (π.χ. µε ποιά κάµερα έγινε η λήψη, ηµεροµηνία, παράµετροι διάφραγµα/ταχύτητα/ΙSO/στοιχεία φακού και ένα σωρό άλλα). Κατά συνέπεια, µπορούµε να παραλείψουµε το αντιαισθητικό date imprint.
Λύση: το metadata αρκούν για να µας δώσουν πληροφορίες για την ηµεροµηνία λήψης και πολλά άλλα στοιχεία.

Συµπίεση

10

Υπερβολική συµπίεση JPEG
Ανάµεσα στις άλλες ρυθµίσεις µέσω του µενού των ψηφιακών φωτογραφικών µηχανών είναι και η επιλογή συµπίεσης. Δηλ. πόση (απωλεστική) συµπίεση θα εφαρµόσουµε. Όσο περισσότερη η συµπίεση τόσο µικρότερο αποθηκευτικό χώρο (λιγότερα megabytes) καταλαµβάνει κάθε αρχείο. Όµως υποφέρει η ποιότητα γιατί εµφανίζονται artifacts που γίνονται αντιληπτά σαν γρέζια (jaggies) ενώ ταυτόχρονα µειώνεται η ευκρίνεια.
Λύση: να επιλέγουµε τη λιγότερη δυνατή συµπίεση (JPEG Fine) ή αν είµαστε εξοικειωµένοι, RAW format ώστε να έχουµε καλύτερη ευκρίνεια και καθαρότητα εικόνας.

Λανθασµένη εξισορρόπηση λευκών

Ο αισθητήρας της φωτογραφικής µηχανής (εκτός αν είναι Foveon) δεν “καταλαβαίνει” από χρώµα παρά µόνο µέσω της διάταξης µικροφίλτρων τύπου Bayer. Ουσιαστικά η χρωµατική πληροφορία µας έρχεται µέσω ανασύνθεσης από περίπλοκους αλγόριθµους που τρέχουν στο firmware της φωτογραφικής µηχανής. Όταν γίνεται η λήψη καταγράφεται ολόκληρη η πληροφορία όπως την έχει υποδεχθεί ο αισθητήρας και µετά γίνεται η χρωµατική εξισορρόπηση white balance είτε αυτόµατη είτε µε συγκεκριµένα προφίλ ή µε βάση ορισµένη χρωµατική θερµοκρασία. Οι περισσότεροι χρήστες αφήνουν την µηχανή να εφαρµόσει ορισµένου βαθµού διόρθωση επιλέγοντας Auto White balance δηλ. αυτόµατη εξισορρόπηση λευκών. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων τα αυτόµατα συστήµατα ανταποκρίνονται από ικανοποιητικά ως εξαιρετικά. Συµβαίνει όµως κάποιες φορές το αυτόµατο να µην τα πηγαίνει καλά µε κάποιες φωτιστικές πηγές και έτσι η φωτογραφία να υποφέρει από ανεπιθύµητες χρωµατικές χροιές (color casts). Επειδή όµως το προφίλ που εφαρµόζεται στα JPEG δεν αλλάζει σε µεγάλο βαθµό έχουµε …χάσει τη λήψη.
Λύση:  Aν αµφιβάλλουµε για την ακρίβεια του αυτόµατου White Balance τότε µπορούµε να χρησιµοποιήσουµε τις αντίστοιχες µε τη φωτιστική πηγή ρυθµίσεις π.χ. συννεφιά, λαµπτήρας πυράκτωσης, φλας κλπ.
Η επιλογή RAW ως φορµά αποθήκευσης αρχείων µας λύνει τα χέρια γιατί περιλαµβάνει ανεπεξέργαστη τη χρωµατική πληροφορία χωρίς εφαρµογή προφίλ.
Ορισµένες compact και σχεδόν όλες οι DSLR και οι Compact System Cameras προσφέρουν επιλογή αποθήκευσης σε RAW + JPEG, ταυτόχρονα. Με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζουµε τα καλύτερα και από τους δύο κόσµους, και ακέραιη πληροφορία και JPEG αρχείο για µέγιστη συµβατότητα και µοίρασµα.

Ψηφιακό ζοοm

Σε αρκετές compact και σε όλα τα κινητά τηλέφωνα προσφέρεται η δυνατότητα ψηφιακού zoom δηλ. µεγέθυνσης του ειδώλου που δεν επιτυγχάνεται µε οπτικό τρόπο (zoom φακός) αλλά µε ψηφιακό τρόπο (επαύξηση της ανάλυσης σε ένα κροπαρισµένο κεντρικότερο τµήµα της εικόνας). Αυτό δίνει την ψευδαίσθηση της µεγέθυνσης αλλά η ποιότητα υποβαθµίζεται αισθητά τη στιγµή που δεν λαµβάνεται υπόψη πραγµατική πληροφορία αλλά τεχνητή.
Λύση: χρησιµοποιούµε µόνον το πραγµατικό (οπτικό) zoom του φακού.

Πηγή: photo.gr

Check Also

Ποιες ξένες γλώσσες μιλούν σε άλλες χώρες;

«Η γλώσσα είναι πολλές φορές ένα αναπόδραστο κατάλοιπο από της αποικιοκρατίας και της αυτοκρατορίας. Η ...

One comment

  1. Συμφωνώ απόλυτα με το άρθρο.
    Αλλά θα ήθελα να προσθέσω ότι και ο φωτογραφικός εξοπλισμός, παίζει και αυτός τον ρόλο του στο τελικό αποτέλεσμα της φωτογραφίας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *