ENFRAME | PHOTOGRAPHY

Ιστορίες αλκοόλ

Όπως φαίνεται, οι καλύτερες ιστορίες από μεθύσια είναι στην πραγματικότητα, ιστορικές. Για αυτό, ύψωσε ένα ποτήρι για τους προγόνους και θαύμασε τις ιστορίες τους.

Το πάρτι του Ναυάρχου Edward Russell τον 17ο αιώνα.

Νομίζεις ότι μπορείς να πιείς σαν ένας ναύτης; Ίσως θα έπρεπε να πάρεις μια στιγμή και να σκεφτείς τι πραγματικά σημαίνει αυτό.

Το ρεκόρ για το μεγαλύτερο κοκτέιλ στην ιστορία, ανήκει στον Βρετανό λόρδο ναύαρχο Edward Russell. Το 1694, πραγματοποίησε ένα πάρτι στο οποίο το σιντριβάνι του κήπου του χρησιμοποιήθηκε σαν μπολ για κοκτέιλ.

Το περιεχόμενο αυτού; 947 λίτρα μπράντι, 474 λίτρα κρασί, 1.400 κιλά ζάχαρη, 2.500 λεμόνια, 75,72 λίτρα λάιμ και 5 κιλά μοσχοκάρυδο.

Μια σειρά από μπάρμαν έκαναν κουπί μέσα σε ένα μικρό ξύλινο κανό, μέσα στο σιντριβάνι και γέμιζαν τα ποτήρια των καλεσμένων. Όχι μόνο αυτό, αλλά έπρεπε να δουλεύουν σε 15λεπτες βάρδιες για να μην λιποθυμήσουν από τις αναθυμιάσεις και πέσουν μέσα.

Το πάρτι συνεχίστηκε ασταμάτητα για μια ολόκληρη εβδομάδα, με παύση μόνο κατά την διάρκεια καταιγίδας όπου σκέπαζαν το σιντριβάνι με ένα μεταξωτό θόλο για να μην γεμίσει νερό.

Στην πραγματικότητα, το πάρτι δεν τελείωσε μέχρι το σιντριβάνι στράγγιξε τελείως.

Η ζυθοποίο-μανία του Λονδίνου το 1814

Η Βιομηχανική Επανάσταση δεν αφορούσε μόνο ατμομηχανές και κλωστοϋφαντουργικές μονάδες. Η παραγωγή μπύρας αυξήθηκε εκθετικά, επίσης. Ευτυχώς, οι καλοί άνθρωποι της Αγγλίας στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και άδειαζαν τα βαρέλια με το που αυτά γέμιζαν. Οι ιδιοκτήτες των ζυθοποιιών έγιναν γνωστοί ως «Βαρόνοι της Μπύρας» και ξόδευαν τον πλούτο τους με ένα πανάρχαιο τρόπο. Προσπαθούσαν να κάνουν καλύτερα πάρτι από τον προηγούμενο.

Το 1814, η ζυθοποιία του Meux Horse στο Λονδίνο, κατασκεύασε μια δεξαμενή που ήταν 6,71 μ. ύψος και 18,29 μ. σε διάμετρο, με ένα εσωτερικό αρκετά μεγάλο για να φιλοξενήσει 200 άτομα για δείπνο. (Γιατί 200; Μα φυσικά, επειδή ο ανταγωνιστής του είχε φτιάξει μια που χώραγε 100 άτομα).

Μετά το δείπνο, η δεξαμενή γέμισε με μπύρα ποσότητας 4.000 βαρελιών. Αρκετά εντυπωσιακό, δεδομένης της μεγάλης κλίμακας του έργου, αλλά πολύ ατυχές εξαιτίας του ελαττωματικού στεφανιού στήριξης. Το αποτέλεσμα ήταν η δεξαμενή να σπάσει και η αναταραχή που προκάλεσε ακούστηκε μέχρι 8 χλμ. μακρυά.

Ένα κύμα από 4,92 εκατομμύρια λίτρα σκούρας μπύρας γέμισε τους δρόμους, γκρεμίζοντας 2 κτίρια και σκοτώνοντας 9 ανθρώπους (από πνιγμό, δηλητηρίαση, αναθυμιάσεις ή μέθη).

Η ιστορία γίνεται ακόμα πιο απίστευτη όμως. Οι προσπάθειες διάσωσης είχαν μπλοκαριστεί και καθυστερούσαν εξαιτίας των χιλιάδων ατόμων που κατέκλυσαν τους δρόμους και έπιναν μπύρα κατευθείαν από το δρόμο. Και όταν οι επιζώντες μεταφέρθηκαν τελικά στο νοσοκομείο, οι άλλοι ασθενείς πίστεψαν, εξαιτίας της μυρωδιάς, ότι το νοσοκομείο σέρβιρε μπύρα σε όλους τους άλλους ασθενείς εκτός από αυτούς. Ξέσπασαν αναταραχές και ακόμα περισσότεροι άνθρωποι τραυματίστηκαν.

Δυστυχώς, το περιστατικό αυτό δεν κρίθηκε αρκετά τραγικό ώστε να δικαιολογεί μια ετήσια επιμνημόσυνη δέηση.

Νέα Υόρκη: Οι Ολλανδοί γνωρίζονται με τους ιθαγενείς.

Το 1609, η Ολλανδία έστειλε τον Άγγλο εξερευνητή Henry Hudson δυτικά σε μια Τρίτη προσπάθεια για αναζήτηση του μυθικού “Βόρειο-Ανατολικού Περάσματος”. Μια ανταρσία τον ανάγκασε να πάει νότια. Όταν έφτασε σε στεριά συνάντησε μέλη μιας Ινδιάνικης φυλής του Delaware.

Για την προώθηση των καλών σχέσεων, ο Hudson, μοιράστηκε μαζί με τον φύλαρχο το μπράντι που είχε μαζί του. Σύντομα ο φύλαρχος λιποθύμησε, αλλά ξυπνώντας την άλλη μέρα, ζήτησε από τον Hudson να του δώσει μπράντι και για την υπόλοιπη φυλή. Από τότε οι Ινδιάνοι ονόμασαν το νησί Manahachtanienk, δηλαδή το “Νησί των Μεθυσμένων”.

Οι περισσότεροι άνθρωποι θα συμφωνούσαν ότι το Manhattan έχει μείνει πιστό στο όνομα και το πνεύμα του από τότε.

 Η χειρότερη γεύση στην ιστορία

Το 1805, ο Βρετανός ναύαρχος Horatio Nelson σκοτώθηκε κατά την διάρκεια της μάχης του Trafalgar στα παράλια της Ισπανίας.

Οι περισσότεροι ναύτες που σκοτώθηκαν απλά θάφτηκαν στην παραλία, αλλά ο Nelson σαν ναύαρχος έπρεπε να γυρίσει στην Αγγλία για να γίνει επίσημη ταφή.

Για να διατηρηθεί το σώμα του, ο δεύτερος στην ιεραρχία, το αποθήκευσε μέσα στην δεξαμενή με το ρούμι και σταμάτησε όλες τις μερίδες ποτού στο πλήρωμα. Δεν ήταν κακή ιδέα, αλλά όταν το πλοίο έφτασε στο λιμάνι, οι αξιωματούχοι πήγαν να παραλάβουν το πτώμα του Nelson και βρήκαν την δεξαμενή στεγνή.

Αδιαφορώντας για την καλή γεύση (με κάθε έννοια), το πλήρωμα έπινε κρυφά ρούμι σε όλη την διάρκεια της επιστροφής. Μετά από αυτό, το ναυτικό ρούμι έμεινε γνωστό ως το «Αίμα του Nelson».

Ινδικοί ελέφαντες εισβάλουν σε κάβα φυλακίου.

Μετά δεν απορούμε γιατί δεν πουλάνε μπύρα στο τσίρκο. Προφανώς, οι ελέφαντες ήθελαν να “φτιαχτούν”. Στην πραγματικότητα, ένα φυλάκιο του Ινδικού στρατού στην περιοχή της ζούγκλας του Bagdogra βρισκόταν κάτω από συνεχείς επιθέσεις από ένα κοπάδι ελεφάντων. Οι ελέφαντες ψάχνοντας για τροφή είχαν ανακαλύψει τις προμήθειες από ρούμι που είχαν οι στρατιώτες για τον χειμώνα.

Από τότε, τα παχύδερμα επιτίθονταν συχνά στην βάση για να πιουν και άλλο ρούμι, καταστρέφοντας όλα τα μέτρα προστασίας των στρατιωτών (ηλεκτροφόρα καλώδια, αντιπυρικές ζώνες).

Σύμφωνα με την εφημερίδα “Daily Telegraph”, “Ένας αξιωματικός πρόσφατα τοποθετημένος εκεί, ανέφερε ότι οι ελέφαντες έσπασαν όλα τα μπουκάλια με ρούμι πιάνοντας το στόμιο με τις προβοσκίδες τους και στην συνέχεια άδειαζαν το περιεχόμενο στο στόμα τους. Πολύ σύντομα μεθούσαν και τριγυρνούσαν στην βάση. Διασκέδαζαν τους εαυτούς τους και έπειτα επέστρεφαν στην ζούγκλα.”.

Αυτό ωστόσο, δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός. Στο βασίλειο των ζώων, τα περισσότερα ζώα είναι γνωστά για την ικανότητα τους να εντοπίζουν τα ώριμα φρούτα. Οι ανθρωπολόγοι πιστεύουν ότι αυτό μας δείχνει το πόσο γρήγορα ανακάλυψε ο άνθρωπος το αλκοόλ, παρατηρώντας την περίεργη αυτή συμπεριφορά των ζώων.

Check Also

Ποιες ξένες γλώσσες μιλούν σε άλλες χώρες;

«Η γλώσσα είναι πολλές φορές ένα αναπόδραστο κατάλοιπο από της αποικιοκρατίας και της αυτοκρατορίας. Η ...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *