Τι μας έμαθαν οι ταινίες για τα ναρκωτικά

«Τα ναρκωτικά είναι ένα στοίχημα με το μυαλό σου», είχε πει κάποτε ο Jim Morrisson. Για κάποιο χαμένο στοίχημα πρέπει να μιλούσε. Λέξη-κλειδί: χαμένο και κρυμμένο ανάμεσα στις λέξεις. Στις ταινίες με ναρκωτικά βλέπεις μεταξύ άλλων άσχημα τριπαρίσματα, εντυπωσιακές δίνες παραισθήσεων, εικοσιτετράωρα πάρτι, κατεστραμμένα ρούχα και δωμάτια ξενοδοχείων, μπλακάουτ, αναγκαστικές μικροαπατεωνιές, προσχεδιασμένα εγκλήματα και σεξουαλικές χάρες. Ανάμεσα σε αυτά βλέπεις διάφορες μορφές εθισμού, απερισκεψίες και απελπισίες, αποτυχίες και υποτροπές, την απόλυτη απόγνωση και την αποκοπή από την πραγματικότητα, την αδυναμία και την κατάθλιψη των φυλακισμένων χαρακτήρων. «Καπνιζόμενα», εισπνεόμενα, σκόνες, χάπια και ενδοφλέβια, τα ναρκωτικά στις ταινίες δημιουργούν αστέρια που σκίζουν τον ουρανό στα δύο για λίγο, για να βουλιάξουν φλεγόμενα σαν φανταχτερά πυροτεχνήματα..

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων

Κάποιο βράδυ σε ένα μπαρ ένας φωτισμένος συνάδελφος, συζητώντας μαζί μου για ταινίες, είχε πει ότι δεν χρειάζεται να κάνεις πεζοδρόμιο για να καταλάβεις το αδιέξοδο που βιώνει η εταίρα. Το κάνουν αυτό οι ταινίες. Υπερβαίνουν τα όρια της αντιληπτικής ικανότητας και τέμνουν τις περιοχές της συναισθηματικής κατανόησης που υποσυνείδητα και αυθαίρετα ορίζουμε ως σταθερές για να βγάζει νόημα ο κόσμος γύρω μας. «Movies transcend» που λένε και οι ξένοι και έχουν δίκιο και αυτοί και ο Ρ. εκείνο το βράδυ σ’ εκείνο το μπαρ. Με το ίδιο τρόπο δεν χρειάζεται να κάνεις όλα τα ναρκωτικά του κόσμου για να καταλάβεις τη φύση της αυτοκαταστροφικής τάσης των χρηστών. It transcends.

.

Half Nelson

Το «Half Nelson» (2006) συνθέτει ένα διαφορετικό από τα συνηθισμένα και άκρως ενδιαφέρον πορτραίτο τοξικομανούς, ο οποίος είναι ένας κατά τα άλλα συμπαθής δάσκαλος γυμνασίου στο Μπρούκλιν, που προπονεί και τη γυναικεία ομάδα μπάσκετ του σχολείου. Η ταινία μας δίνει την ευκαιρία να κάνουμε μια περιήγηση στην ήδη διαλυμένη ζωή του Νταν (Ryan Gosling) και να καταλάβουμε τα απλά βήματα της κακοτυχίας του να βλέπεις τη ζωή σου να πηγαίνει προς τα πίσω, αντί για εμπρός.

Βήμα πρώτο: αφήνεις να σε πιάσουν να κάνεις κοκαΐνη μέσα στο σχολείο και μάλιστα από μαθήτρια και παίκτρια της ομάδας που προπονείς.

Βήμα δεύτερο: δεν έχεις ξεπεράσει την πρώην κοπέλα σου και προφανώς πρώην συγκάτοικο στην τρέλα των ναρκωτικών. Εκείνη όμως έχει ξεπεράσει κι εσένα και τα ναρκωτικά και παντρεύεται. Είσαι καλεσμένος.

Βήμα τρίτο: είσαι στην πραγματικότητα αποκομμένος από την οικογένειά σου για διάφορους ανεξήγητους λόγους.

Βήμα τέταρτο: κάνεις απόπειρα να βιάσεις το ραντεβού σου όταν εκείνη προσπαθεί να αποφύγει την σεξουαλική επαφή.

Βήμα πέμπτο (και σημαντικότερο): αγοράζεις τα ναρκωτικά σου από τη μαθήτρια σου τη μοναδική φορά που κάνει το βαποράκι του τοπικού εμπόρου. Είσαι στο χαμηλότερό σου σημείο – και η ταινία στην συναισθηματική της κορύφωση.

Βήμα έκτο: είσαι τόσο λιώμα που δεν πας την επόμενη μέρα στη δουλειά, ο αντικαταστάτης σου είναι ήδη εκεί. Παρ’ όλη τη μιζέρια, το «Half Nelson» σου αφήνει με ένα τρόπο μια αισιοδοξία για την επόμενη μέρα. Ένα καλό ξύρισμα και μια καινούρια φίλη στη ζωή σου αρκούν για να πάνε όλα καλύτερα.

.

Fear and Loathing in Las Vegas

Στο «Fear and Loathing in Las Vegas» (1998) ο Johnny Depp (ίσως στη μοναδική μη ελκυστική εμφάνισή του) μας έμαθε πως πρέπει να αποφύγεις να κάνεις τσεκ-ιν σε ξενοδοχείο μετά από κατανάλωση LSD. Μπορεί να τριπάρεις τόσο άσχημα και να έχεις τόσο ακραίες παραισθήσεις που μπορεί αντί για υπάλληλο ξενοδοχείου, να κάνεις τσεκ-ιν σε μία σμέρνα ενώ στο μπαρ να περιμένουν σαύρες αντί για θαμώνες και όλα μαζί τα ερπετά να συμμετέχουν σε ένα ακόλαστο όργιο. Επίσης με τίποτα δεν πρέπει να μπεις σε χώρο με τεράστια χαλιά με επαναλαμβανόμενα σχέδια, οπότε λογικά καλό είναι να αποφύγεις μεγάλα ξενοδοχεία, καζίνο και μεταμεσονύκτιες εκπομπές όπου πουλάνε χαλιά.

.

Requiem for a Dream

Το «Requiem for a Dream» (2000) το είχα δει στην τρυφερή ηλικία των 19 ετών. Υποθέτω πως υπήρχαν λόγοι που απέφευγα αυτή την εξαιρετική ταινία από τότε, όμως τώρα με αφορμή αυτό το μικρό αφιέρωμα στα dope movies δεν γινόταν να μην την ξαναδώ. Ήλπιζα κρυφά να είναι λιγότερο σκληρή από εκείνη την ωμότητα που θυμόμουν. Έκανα λάθος. Αυτή η ζόρικη ταινία του Darren Aronofsky, μας έμαθε πως οι αμφεταμίνες (εδώ κατανάλωση για απώλεια βάρους) θα σε οδηγήσουν σε τόσο σοβαρό στάδιο εθισμού και θα σου δημιουργήσουν τέτοια ψυχική διαταραχή, που θα έχεις προχωρημένες παραισθήσεις ότι συμμετέχεις σε τηλεοπτικά σόου και ότι σου επιτίθεται το «ζωντανό» ψυγείο σου μέσα στο ίδιο σου το σπίτι. Τελικά θα σε κλείσουν σε ψυχιατρική κλινική καθώς οι αυταπάτες σου για την πραγματικότητα όλο και θα μεγαλώνουν, μέχρι να οδηγηθείς στα όρια της τρέλας. Για την ηρωίνη, μας έμαθε πως είναι πιθανό να υποστείς ακρωτηριασμό άνω άκρου, αν είσαι τυχερός. Αν δεν είσαι, θα αναγκαστείς να κάνεις σεξ με τον ψυχίατρό σου με αντάλλαγμα χρήματα, μετά από παρότρυνση του συντρόφου σου και (σε μια από πιο σκληρές σεξουαλικά σκηνές του προσωπικού μου κινηματογραφικού σύμπαντος) να συμμετάσχεις σε sex show με τους πιο ταπεινωτικούς και εξευτελιστικούς όρους, που το ανθρώπινο μυαλό μπορεί να σκεφτεί.

.

24 Hour Party People

Το «24 Hour Party People» (2002) θα μπορούσε να λανσαριστεί άνετα ως ο οδηγός του πώς μπορείς να καταστραφείς γρήγορα και αποτελεσματικά, ακόμα κι αν είσαι ιδιοκτήτης του πιο διάσημου κλαμπ στα χρόνια του Manchester και μιας από τις σημαντικότερες αλλά οικονομικά αποτυχημένες δισκογραφικές εταιρίες, με συμβόλαια με μπάντες όπως οι New Order οι οποίοι τότε ηχογραφούσαν κομμάτια όπως το «Blue Monday»,  το οποίο πούλησε μόνο στην Αγγλία 1,16 εκ. αντίτυπα. Γλυκιά παρακμή και υψηλού επιπέδου αποτυχία, πλήρης απουσία πλάνου και φιλοσοφίας, ανεξήγητα θαρραλέα στάση και βουνά από ecstasy. Μπορεί το MDMA, που έθρεψε τη danceκαι την raveσκηνή, να μην ήταν ο μόνος λόγος του κλεισίματος του Hacienda ή της πτώχευσης της Factory Records. Μπορεί για όλα αυτά να φταίει που ο Tony Wilson ήταν περισσότερο musicloverκαι αναρχικός στην ψυχή παρά επιχειρηματίας. Παρ’ όλα αυτά όλα τα ναρκωτικά ήταν πρώτον αυτό που ενδιέφερε σίγουρα περισσότερο από το αλκοόλ τους θαμώνες του Hacienda και δεύτερον η βασική αγορά των μελών των Happy Mondays, όταν υποτίθεται ότι ηχογραφούσαν στα Μπαρμπέιντος, με τα χρήματα του Wilson.

.

Gia

Πριν κάνει (και υιοθετήσει) ένα στρατό παιδιά, πριν σκηνοθετήσει (χμμ..) και πριν αρχίσει τις φιλανθρωπίες σε όλη την υφήλιο, η Jolie συμμετείχε σε ενδιαφέρουσες ταινίες και κέρδιζε Χρυσές Σφαίρες και Όσκαρ. Μία από αυτές, το «Gia»(1998) μας έμαθε πως αν μοιράζεσαι βελόνες, το πιο πιθανό είναι να προβληθείς από τον ιό HIV και να πεθάνεις από επιπλοκές του Συνδρόμου Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας (AIDS) – λογικό. Για τον έρωτα μας έμαθε πως δεν έχει σημασία πόσο ερωτευμένη είσαι και αν στο μυαλό σου δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως βρήκες το άλλο σου μισό. Η ηρωίνη θα σε κάνει να διαλέξεις εκείνη αντί για αυτό, ακόμη κι αν πιστεύεις πως το κορίτσι σου είναι η πιο όμορφη γυναίκα που έχεις δει ποτέ. Για την καριέρα μας έμαθε πως η χρήση θα φέρει παρακμή και θάνατο, ακόμη κι αν είσαι το πρώτο σούπερ μοντέλο των Ηνωμένων Πολιτειών, είσαι μόλις 26 ετών και αναγνωρισμένη ως η «ομορφότερη γυναίκα» στον πλανήτη, δουλεύεις για τη Wilhelmina Cooper στη Νέα Υόρκη στα τέλη της δεκαετίας του ’70, όλοι οι εμπλεκόμενοι στην παγκόσμια βιομηχανία της μόδας θέλουν τη φωτογραφία σου, ο ουρανός βρέχει λεφτά και οι πόρτες του Studio 54 είναι για ‘σένα ανοικτές και τα σκυλιά δεμένα.

Πηγή: vice.com

Check Also

Ποιες ξένες γλώσσες μιλούν σε άλλες χώρες;

«Η γλώσσα είναι πολλές φορές ένα αναπόδραστο κατάλοιπο από της αποικιοκρατίας και της αυτοκρατορίας. Η ...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *